Eshitish, tinglash — odam va hayvonlar organizmining tovush tebranishlarini qabul qilish xususiyati; mexanik, retseptor va nerv tuzilmalaridan tashkil topgan eshitish analizatorlari faoliyati tufayli roʻy beradi.
Eshitish zarar boʻlsa ham, dononing soʻzlari foydadan xoli boʻlmaydi. Ahmoqning gapiga quloq solish qanchalik zavqli boʻlmasin, u hamma vaqt ziyondir[1].
Hakimlar va donolar taʼkidlab aytishadiki, gapirishdan koʻra eshitishdan foyda koʻp, chunki eshituvchi oʻzgalar gapidan ibratli soʻz durlarini terib oladi, bilmaganini oʻrganadi, hayotning yaxshi-yomon narsalari haqida tajriba hosil qiladi[2].