Hafsat Abiola

Hafsat Abiola
	;
Umumiy maʼlumotlar
Tavalludi	21-avgust 1974; Ikeja
Qardosh loyihalar
	Vikipediyadagi maqola Vikimaʼlumotlar sahifasi Vikiombordagi tasvirlar

Hafsat Abiola (1974-yil 21-avgustda Lagosda tugʻilgan) — nigeriyalik inson huquqlari, fuqarolik huquqlari va demokratiya faoli boʻlib, Nigeriyada fuqarolik jamiyatini mustahkamlash va demokratiyani targʻib qilishga qaratilgan Kudirat Initiative for Democracy (KIND) tashkilotining asoschisidir.

Iqtiboslar

Architects of Peace (2000)

Markkula amaliy etika markazida yozilgan esse, shuningdek Michael Collopy tomonidan tahrirlangan „Tinchlik meʼmorlari: soʻz va tasvirlardagi umid timsollari“ (2000) kitobida ham keltirilgan

Mustamlakachilikdan oldingi Nigeriyaning aksariyat hududlarida, hatto butun Afrikada, etnik xalqlar jamoa aʼzolarini tengdosh guruhlarga birlashtirgan va ularni goʻdakligidan to keksaygungacha oʻz jamoalariga xizmat qilishga oʻrgatgan. Bu tizim muvaffaqiyatli boʻlganda, jamiyatning barcha aʼzolariga nafaqat tegishlilik hissini, balki jamiyatning rivojlanish yoʻnalishi va oʻzgarish surʼatini shakllantirishda ishtirok etish imkoniyatini ham bergan. Ushbu tizimda odamlar jamiyatga taʼsir qiluvchi har qanday masalani hal etishda oʻz hissalarini qoʻshishga haqli ekanliklarini yaxshi bilishgan.
Bu imtiyoz hissi bola tugʻilgan kundan boshlanadigan bir qator urf-odatlardan kelib chiqadi. Chaqaloq tugʻilgach, dastlabki bir necha soniyadan soʻng, u oʻzining dunyoga kelganini eʼlon qiluvchi chinqiriq chiqaradi va bu quvonch ifodasi bilan kutib olinadi. Yorubalar orasida chaqaloqning kelishi unga chuqur maʼno va umidlarni ifodalovchi ismlar berilishi bilan nishonlanadi. Men tugʻilganimda, ota-onam menga Hafsat Olaronke deb ism qoʻyishdi, bu "qadrli va izzati eʼzozlanadigan" degan maʼnoni anglatadi. Ota-onam meni ardoqlanadigan va jamiyatga sharaf keltiradigan inson sifatida koʻrishgan. Dunyoning boshqa burchaklaridagi koʻpchilik ismimning maʼnosini bilib hayratda qolishadi, ammo aslida aksariyat Afrika ismlari goʻzal maʼnolarga ega.

In much of precolonial Nigeria, and indeed Africa, ethnic nations organized people within communities into peer groups and trained them, from babyhood to old age, to serve their communities. When successful, this system provided all members of a community not only with a sense of belonging but also with a vehicle for helping to shape the community's direction and pace of change. In this system, people knew they were entitled to help resolve any issue that affected the community.
This sense of entitlement grows out of a series of rituals that begin the day a child is born. When a baby is born, after the first few seconds, it lets out a yelp, which announces its arrival, and which is met by expressions of joy. Among the Yoruba, the arrival is acknowledged with a naming ceremony where parents give names that express rich meaning and hopes for the baby. When I arrived, my parents named me Hafsat Olaronke, which means the treasured one and honor is being cared for. For my parents, they saw in me one who would be cherished and who would bring honor to her community. Many in other parts of the world are impressed when they discover my name's meanings, but the truth is that most African names have beautiful meanings.

Kichik jamoalarda har bir kishi boshqalar bilan bir xil ideallar, eʼtiqodlar va qadriyatlarga ega degan xomxayolda yashaydi. Biroq, kattaroq miqyosda — bu mamlakat, qitʼa yoki butun dunyo boʻladimi — biz mutlaq farqlilik xomxayolida yashaymiz. Shu bois, oʻzaro muloqot bizni oʻzgartirib yuborishi mumkinligidan qoʻrqib, oʻzimizdan farq qiluvchi narsalar bilan aloqaga kirishish xavfini oshirib koʻrsatamiz. Oʻzgarish stressli va qimmatli jarayon, chunki u notanish muhitda harakat qilishni oʻrganishni talab etadi. Natijada, oʻzingizdan farq qiluvchi hech kim bilan ishlay olmaysiz. Agar har kimga oʻzining eng yaxshi tomonlarini namoyon qilishga imkon bersak hal qilinishi mumkin boʻlgan muammolar esa yechib boʻlmaydigan koʻrinishga ega boʻladi.

Unlike the small community, where every person lives in the illusion of having the same ideals, beliefs, and values as everyone else, in the larger context of plural communities — be it in country, continent, or globe — we live in the illusion of absolute difference. So, fearing the possibility that the interaction will change us, we magnify the threat involved in engaging with that which differs from us. Change is stressful, and costly, because it requires learning to navigate the unfamiliar. In the end, you cannot work with anyone who is different, and problems that could be resolved if we allowed everyone to contribute the best of themselves begin to look intractable.

	Tinchlik barchani qoʻllab-quvvatlaydigan dunyoni yaratishga oʻzimizning eng yaxshi tomonlarimizni va butun borligʻimizni baxshida eta olishimizdan kelib chiqadi. Biroq, bu boshqalarning ham oʻzlarining eng yaxshi tomonlarini va butun borligʻini baxshida etishlari uchun imkoniyat yaratishni ham oʻz ichiga oladi.
	Peace comes from being able to contribute the best that we have, and all that we are, toward creating a world that supports everyone. But it is also securing the space for others to contribute the best that they have and all that they are.

Havolalar