Jazo
Qiyofa
| Jazo | |
|---|---|
|
| |
| Qardosh loyihalar | |
Jazo (arabcha: — qasos; mukofot; sazo; jarima) — ayb yoki jinoyati uchun koʻriladigan chora.
B
[tahrirlash]Begunohni jazolash — sudyalarning oʻzini jazolash degan soʻz[1]. | |
| — Seneka |
Bir hakimdan: „Qanday odam jazoga loyiq?“ deb soʻradilar. U esa: „Hech qanday inson jazoga loyiq emas. Jazoga loyiq narsalar vahshiy hayvonlar, odamlarga ziyon yetkazadigan ilon, chayon kabi gazandalardir. Ammo shunday odamlar ham borki, ularning vujudida darranda va gazandalarning xislati boʻladi. Bunday kishilar qilgan zararlariga qarab jazolanadi. Bu tariqa kishilarni hatto odam, deyish ham nooʻrindir!“ | |
| — Abulbarakot Qodiriy |
J
[tahrirlash]Jazo tahdidi boʻlmasa, qochish quvonch baxsh etmaydi[3]. [„Qumdagi xotin“ romanidan] | |
| — Kobo Abe |
Manbalar
[tahrirlash]- ↑ Voronsov 1989, s. 252.
- ↑ Xomidiy & Hasaniy 1997, s. 194.
- ↑ Qumdagi xotin.
Adabiyotlar
[tahrirlash]- Xomidiy, Hamidjon; Hasaniy, Mahmud. Mashriqzamin hikmat boʻstoni. Toshkent: „Sharq“ nashriyotmatbaa konserni, 1997 — 251-bet. ISBN 978-9943-00-130-5.
- Kobo Abe. Qumdagi xotin. „Yangi Asr Avlodi“ nashriyoti, 1962 — 208-bet. ISBN 978-9943-27-732-8.
- Voronsov, Vladimir. Tafakkur gulshani, Sharifa Abdurazzoqova tarjimasi, Toshkent: Gʻafur Gʻulom nomidagi Adabiyot va sanʼat nashriyoti, 1989 — 464-bet. ISBN 5-635-00915-X.