Xato
| Xato | |
|---|---|
|
| |
| Qardosh loyihalar | |
Xato (arabcha: خطأ) — 1) Hisoblash, yozish, oʻqish, soʻzlash va shu kabilarda adashish, yanglishish, notoʻgʻrilik, qusur; 2) Umuman, turmushda, ishda yoʻl qoʻyilgan kamchilik, nuqson, notoʻgʻri xatti-harakat.
B
[tahrirlash]Bir xato yuz bergach tez uni tuzat,
Boʻlmasa oʻzgasi yuz berar yana![2].
K
[tahrirlash]Kim oʻzining aybini bilsa, boshqa kishining aybi bilan ishi boʻlmay qoladi. Kim taqvo libosidan yalangʻoch boʻlsa, unga hech kim parda tutolmaydi. Kim Allohning bergan rizqiga rozi boʻlsa, boshqalarning qoʻlidagi narsaga xafa boʻlmaydi. Kim zulm qilichini sugʻursa, shu qilich bilan qoʻli kesiladi. Kim birodariga choh qazisa, unga oʻzi tushadi. Kim birovning parda-hijobini oyoqosti qilsa, oʻzining avrati ochiladi. Kim oʻz xatosini unutsa, boshqaning xatosini katta biladi. Kim katta ishlarga kirishsa va oʻziga xatarli yoʻl topsa, halok boʻladi[3].
N
[tahrirlash]Nuqsoningni doʻstdan soʻrab yurma, u aytmaydi. Yaxshisi dushmanlarning nima deyishini bil[4].
X
[tahrirlash]Manbalar
[tahrirlash]- ↑ Tursun 2006, s. 146.
- ↑ Xomidiy & Hasaniy 1997, s. 47.
- ↑ Tursun 2006, s. 129.
- ↑ Tursun 2006, s. 166.
- ↑ Xomidiy & Hasaniy 1997, s. 68.
- ↑ Tursun 2006, s. 142.
Adabiyotlar
[tahrirlash]- Xomidiy, Hamidjon; Hasaniy, Mahmud. Mashriqzamin hikmat boʻstoni. Toshkent: „Sharq“ nashriyotmatbaa konserni, 1997 — 251-bet. ISBN 978-9943-00-130-5.
- Tursun, Ahmad. Sharq donishmandlari hikmatlari. Toshkent: „Sharq“ nashriyot-matbaa aksiyadorlik kompaniyasi, 2006 — 208-bet.