|
Hosil: Bek aka, sogʻ-salomat borib keldingizmi safarlarga?
Asadbek: Oʻzing qalaysan? Ishlaring yurishyaptimi?
Hosil: Soyangizda yuribmiz-da, aka.
Asadbek: Mening soyamdami?
Hosil: Ha-da, sizni akam deganman.
Asadbek: Shunaqami? Men akangmanmi? Xongirey-chi? Togʻangmi yo ammangning erimi?
Hosil: Gapni ham qiyvorasiz-da, akaxon.
Asadbek: Sen boʻladigan gapni qil.
Hosil: Dangal gapmi? Gapning oʻgʻil bolasi shuki, menga hozircha vinzavod kerak.
Asadbek: Undan keyin-chi?
Hosil: Undan keyingisini oʻshandan keyin gaplashamiz
Asadbek: Agar Xongireyga bachchalik qilmaganingda senga vinzavodni sovgʻa qilib berardim.
Hosil: Akaxon, ogʻzingizga qarab gapiring. Bizda ham izzat-nafs bor.
Asadbek: Senda izzat-nafs bor ekanmi? Kelib-kelib oʻsha haromiga orqa qilyapsanmi? Ikki oʻzbek mol talashsayu luqmasini begona olib ketsa, yana sen izzat-nafs haqida gapirasanmi? (yoʻtalib) Bu kundan oʻlganing yaxshi.
Hosil: Endi, akaxon, sovuq nafas qilmang, hammamiz issiq jonmiz, kim oldin oʻladi, Xudo biladi. Bek aka, jahlingiz chiqmasin, dunyo bozor-da, bir sizning omadingiz keldi, endi gal meniki. Vinzavodni tekinga olmayman. Juda katta narx qoʻyaman. Darrov rozi boʻlganingizni oʻzingiz ham sezmay qolasiz.
Asadbek: Bu nima deganing?
(Hosil pidjagi choʻntagidan videokassetani oladi)
Asadbek: Bu nima?
Hosil: Qoʻyib koʻring. Men yarim soatdan soʻng telefon qilaman (chiqib ketadi)
(Mahmud videokassetani qoʻyadi – unda hammomda yalangʻoch juvonlar biri birini quchoqlayotgani, ular ichida Asadbekni qizi Zaynab ham borligi koʻrinadi)
Asadbek: Oʻchir! Mahmud, anavi qanjiq tanish koʻrindi, kim u?
Mahmud: Kasalxonadagi hamshiraga oʻxshatdim.
Asadbek: Top! Yerning tagidan boʻlsa ham topasan, oʻligini boʻlsa ham top (shu paytda Asadbek Hosilboyvachchaga telefon qiladi) Hosil…
Hosil: Gapiring, akaxon
Asadbek: Senga tan berdim, gap yoʻq…
Hosil: Sizga ham qoyilman. Bunaqa tan berish faqat oʻgʻil bolaning qoʻlidan keladi
Asadbek: Hosil, menga videokassetaning asl nusxasini berasan.
Hosil: Gap yoʻq, akaxon
Asadbek: Anavi qanjiqigni ham
Hosil: U qanjiq hali menga koʻp kerak boʻladi. Uning ishini uncha-muncha qanjiq eplolmaydi.
Asadbek: Baribir topaman uni.
Hosil: Bir ukalik maslahatim – uni qidirmang. Men uni sizning oʻnta yigitingizga ham alishmayman. Siz kassetani olingu, boshqasini unuting. Oʻzingiz kelasizmi, yo odam yuborasizmi?
Asadbek: Bu ikkalamizning oramizdagi ish. Men borolmayman. Kasalman, bilasan. Eski shahardagi uyimda kutaman. Yolgʻiz oʻzing kel. Birga bir gaplashaman. Vinzavodga tegishli qogʻozlar bor, beraman. Agar yana boshqa daʼvolaring boʻlsa, aytasan, kelishamiz.
Hosil: Men oʻylab koʻraman, akaxon
Asadbek: Mayli, oʻyla. Kallali bolasan. Sen men qilgan xatolarni chetlab oʻtsang, uzoqqa borasan.
|