Agar kishi faqat oʻzi uchun mehnat qilsa, ehtimol, u mashhur olim, buyuk donishmand, ajoyib shoir boʻlishi mumkin, lekin hech qachon tom maʼnodagi kamolotga erishgan ulugʻ inson boʻlolmaydi[1].
Haqiqiy va komil inson yomon xislatlardan, nomaʼqul va nomargʻub xulq-atvordan pok boʻladi, goʻzal sifat va axloq bilan oʻzini orasta qiladi, halol mehnat qilib umr kechiradi, yomonlardan chetlanadi, yaxshilar qatoridan joy oladi, hech kimga ozor bermaydi[3].
Kamolotga erishmoq kerak. Har qanday xarakterni ham oʻzgartirsa boʻladi. Agar odam chinakamiga istasa, oʻzini ayamasa, qanoat, iqtidor, hatto jismoniy kuchni ham oʻzida topishi mumkin[2].
Qalbida quyidagi toʻrt narsa boʻlmagan inson komil boʻla olmaydi: oʻzini jilovlay olish, qoʻli ochiqlik, izzat-nafsini ushlash, boshqalarni oʻzidan yuqori qoʻya olish[8].
Voronsov, Vladimir. Tafakkur gulshani, Sharifa Abdurazzoqova tarjimasi, Toshkent: Gʻafur Gʻulom nomidagi Adabiyot va sanʼat nashriyoti, 1989 — 464-bet. ISBN 5-635-00915-X.