Namoz (arabcha: صلاة) — islomning besh ustunidan biri.
Alifbo tartibi boʻyicha:A · B · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · X · Y · Z · Oʻ · Gʻ · Sh · Ch · ng · Yana qarang · Havolalar
Alloh taologa tavba qilmagunicha qornida harom luqma boʻlgan kishining namozini Alloh qabul qilmaydi[1].
Ikki rakat namoz oʻqib tarkibini aniqlagan dorilarimning shifosi koʻp boʻldi[2].
Kim bir namozni ataylab tark etsa, Allohga gʻazablanib turgan holida yoʻliqadi[3].
Kimki namozni shikasta dil va ojizlik bilan ado qilmasa, ibodati durust boʻlmaydi[4].
Namozdan huzur topishga harakat qil. Namozda huzur topmaganlar behalovat yashaydilar[5].
Namozingni hayot bilan vidolashayotgan kishi kabi oʻqi! Yana bir bor oʻqiy olishingni oʻylama. Shuni bilginki, moʻmin kishi biri bajarilgan va biri ortda qolgan ikki yaxshilik oʻrtasida oʻladi[6].
Namozni zoe qilgan odamga islomda ulush yoʻq[3].
Namoz oʻqimagan odamning dini yoʻqdir[3].
Sizning ustingizda namoz bor. Namoz islomning avvalidir va diningizdan yoʻqotadigan soʻnggi narsangiz ham namozdir[5].
Tafakkur bilan va bajonidil oʻqilgan ikki rakat namoz butun tun boʻyi istar-istamas oʻqilgan namozdan xayrliroqdir[7].