Nomus

Nomus
Qardosh loyihalar
Vikipediyadagi maqola Vikimaʼlumotlar sahifasi Vikilugʻatdagi maʼnolari

Nomus (arabcha: ‎‎ — qonun; vijdon, diyonat; obroʻ-eʼtibor; iffat, bokiralik) — kishining oʻz obroʻsini ulugʻlash va ardoqlash his-tuygʻusi.

Alifbo tartibi boʻyicha:
A · B · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · X · Y · Z · Oʻ · Gʻ · Sh · Ch · ng · Yana qarang · Havolalar

H

	Hayo, nomus imona dalildur, Hayosiz doimo xor-u zalildur.
	— Abdulla Avloniy

K

	Kishi oʻz nomusini asrashga masʼul boʻlgani holda oʻzgalar nomusiga daxl qilishga haqsizdir. [„Kuyov toʻra, sizga aytar soʻzim bor“ asaridan. Oʻn birinchi gurung: Jondan ham qimmatli. 302-bet.]
	— Tohir Malik

O

	Olchoq odamda nomus boʻlmaydi.
	— Otalar soʻzi

Adabiyotlar

• Xomidiy, Hamidjon; Hasaniy, Mahmud. Mashriqzamin hikmat boʻstoni. Toshkent: „Sharq“ nashriyotmatbaa konserni, 1997 — 251-bet. ISBN 978-9943-00-130-5. 
• Tursun, Ahmad. Sharq donishmandlari hikmatlari. Toshkent: „Sharq“ nashriyot-matbaa aksiyadorlik kompaniyasi, 2006 — 208-bet.