Dangasalik yoki yalqovlik, tanballik, ishyoqmaslik deb biror ish yoki faoliyatni bajarishga layoqatli va imkoni boʻla turib, oʻsha ish yoki faoliyatni bajarishga istamaslikka aytiladi.
Erinchoqlik va yalqovlik kishini yaxshi ishlar qilishdan qaytaradi, gʻayratni yoʻqotadi, kasb-u kor bilan shugʻullanishdan qoldiradi. Baʼzi dangasa kishilar gʻayrat qilish va harakatni kuchaytirish oʻrniga ogʻir kunga tushib qolganda qoʻlni qovushtirib, aybni taqdirga toʻnkaydilar[1]. [„Favoqih al-julaso“ asaridan]
Hakimlar tayinlab aytadilarki, yalqov kishilar bilan ulfat boʻlishdan qochish zarur. Chunki ulardan maslahat soʻralsa, ular oʻzlarining yalqovlik nuqtayi nazaridan maslahat beradilar. Ular boʻladigan ishni ham oʻzlarining quvvat va idroki taqozosi bilan boʻlmaydiganga chiqaradilar, kishini gʻayrat koʻchasidan chetga chiqaradilar[2]. [„Favoqih al-julaso“ asaridan]
Yalqovlik tufayli ishlamay kambagʻallashgan kishini barcha yomon koʻradi, doʻstlari ham undan uzoqlashadi, bolalari ham mensimay qoʻyadi, kambagʻallik barcha balolarning boshlanishidir[1]. [„Favoqih al-julaso“ asaridan]