Feʼl-atvor, xarakter — shaxsning atrof muhitga va oʻz-oʻziga munosabatida namoyon boʻladigan individual xususiyati. Har bir kishining feʼl-atvorida uning bosib oʻtgan hayot yoʻli aks etadi.
Goʻzal feʼl-atvorning nishonasi oʻn narsadir: birinchi nishonasi – yaxshilik, ikkinchi – insofli boʻlish, uchinchi – boshqa odamdan ayb qidirmaslik, toʻrtinchi – biror kishida nojoʻya harakat koʻrsa, uni yaxshi yoʻlga boshlash, beshinchi – bir odam oʻz aybiga iqror boʻlib uzr aytsa, uzrini qabul qilish, oltinchi – boshqalar uchun mashaqqatni oʻz ustiga olish, yettinchi – faqat oʻz manfaatinigina koʻzlamaslik, sakkizinchi – ochiq yuzli, shirin soʻzli boʻlish, toʻqqizinchi – muhtojlarning hojatini chiqarish, oʻninchi – muloyim va tavozeʼli boʻlishdir[2].
Kamolotga erishmoq kerak. Har qanday xarakterni ham oʻzgartirsa boʻladi. Agar odam chinakamiga istasa, oʻzini ayamasa, qanoat, iqtidor, hatto jismoniy kuchni ham oʻzida topishi mumkin[5].
Voronsov, Vladimir. Tafakkur gulshani, Sharifa Abdurazzoqova tarjimasi, Toshkent: Gʻafur Gʻulom nomidagi Adabiyot va sanʼat nashriyoti, 1989 — 464-bet. ISBN 5-635-00915-X.
