Kontent qismiga oʻtish

Gʻiybat

Vikiiqtibosdan olingan
Gʻiybat
Qardosh loyihalar

Gʻiybat (arabcha: الغيبة‎) – islomda taʼriflangan salbiy atama. Odatda Islomda katta gunoh sanalib, Qurʼonda oʻlgan birodarning goʻshtini yeyish kabi jirkanch ish bilan qiyoslanadi.

Alifbo tartibi boʻyicha:
A · B · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · X · Y · Z · · · Sh · Ch · ng · Yana qarang · Havolalar

Agar biror kishini gʻiybat qilganimda ota-onamni gʻiybat qilgan boʻlardim. Chunki ular mening hasanotlarimga boshqalardan koʻra haqliroqdirlar[1].

Agar falonchining kiyimi kalta yoki uzun desangiz, bu gʻiybat boʻladi. Endi falonchining kiyimini zikr qilish gʻiybat boʻlsa-yu oʻzidan gapirsangiz, qanday boʻlarkin?[2]

Boʻshamasa tili gʻiybatdan,
Boʻshamaydi dil uqubatdan[3].

Donolar aytadilar:
— Biror kishi oldingga kelib, birov haqida gʻiybat gaplarni gapirsa, unday odamning gaplariga ishonma, chunki u seni ham birovga yomonlab, ustingdan gʻiybat qilishi mumkin![4]

Qayum Nosiriy, „Favoqih al-julaso“ asaridan

Ey gʻiybatchi, doʻstlaringga dunyoing bilan baxillik qilding, dushmanlaringga oxirating bilan saxiylik qilding. Sen baxillik qilgan oʻrningda kechirilmaysan, saxiylik qilgan oʻrningda maqtalmaysan[2].

Men roʻzadorman, deysan-u ammo oʻzing boʻlsa, birodaring goʻshtini yeysan (yaʼni, gʻiybatlar va xoʻrliklardan soʻzlaysan)[5].

Misvoklar bilan ogʻzingni tozalading, koshki edi bundan keyin sen ogʻzingni boʻhton, yolgʻon, gʻiybat soʻzlarni aytish bilan bulgʻamasang![3]

Paygʻambarlarning kitoblarida oʻqidim. Kim gʻiybatdan tavba qilib oʻlsa, u jannatga kiruvchilarning oxiri boʻladi. Kim gʻiybatni davom ettirib oʻlsa, u doʻzaxga kiruvchilarning birinchisi boʻladi[2].

Podshohga yaqin kishilar tuhmatchi va gʻiybatchi boʻlsalar, davlat inqirozga yuz tutib, podshoh almashgusidir[3].

Uch narsa majlisda boʻlsa, rahmat ketadi: birinchisi — dunyoni zikr qilish, ikkinchisi — kulgu, uchinchisi — odamlarni gʻiybat qilish

— Hotam Zohid[6]

Yaxshi odamning gʻiybatchilari koʻp boʻladi:
Jahonda bir qiziq qoida yurar,
Bol tutgan har gulga ari nish urar...
Yana xazinalar boʻlmas ilonsiz,
Gullar esa boʻlmas tikonsiz.

Oʻz nafsini magʻlub etolgan marddir,
Gʻiybatlardan uzoq ketolgan marddir[8].

Gʻiybat gunohi zino gunohidan ham ulkan[3].

Gʻiybatni tashlashim menga dunyo va u yaralganidan toki yoʻq boʻlgunicha uchragan narsalar meniki boʻlishidan yaxshiroqdir[6][2].

— Vahb Makkiy

Gʻiybat qabih feʼllardan biridir. Gʼiybat oz boʻlsa-da, keltiradigan zarari dengiz kabi bepoyon. Biror kishining orqasidan gapirish, aybini topish, yomonlash, bola-chaqasi, xotini, xulqi, boyligi haqida bemaza gaplarni gapirishning barchasi gʻiybat hisoblanadi[6][9].

Manbalar

[tahrirlash]
  1. Tursun 2006, s. 190.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Tursun 2006, s. 188.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Tursun 2006, s. 184.
  4. Xomidiy & Hasaniy 1997, s. 188.
  5. Tursun 2006, s. 187.
  6. 6,0 6,1 6,2 Ahmad Muhammad. Sharq haqni topdi..., (Sharq donishmandlari va allomalarining sara hikmatlari), Toshkent: „Sharq“ nashriyoti, 2006 — 124-bet. 
  7. Xomidiy & Hasaniy 1997, s. 187.
  8. Tursun 2006, s. 186.
  9. Tursun 2006, s. 185.

Adabiyotlar

[tahrirlash]
  • Xomidiy, Hamidjon; Hasaniy, Mahmud. Mashriqzamin hikmat boʻstoni. Toshkent: „Sharq“ nashriyotmatbaa konserni, 1997 — 251-bet. ISBN 978-9943-00-130-5. 
  • Tursun, Ahmad. Sharq donishmandlari hikmatlari. Toshkent: „Sharq“ nashriyot-matbaa aksiyadorlik kompaniyasi, 2006 — 208-bet.