Rahmdillik
| Rahmdillik | |
|---|---|
|
| |
| Qardosh loyihalar | |
Rahmdillik (arabcha: — shafqat, marhamat; achinish; mehribonlik, mehr) — ayanch yoki mushkul ahvoldagi kimsaga, narsaga nisbatan achinish tuygʻusi va shunday tuygʻu taʼsirida koʻrsatilgan shafqat, marhamat.
A
[tahrirlash]Agar arz soʻraguvchilardan boʻlmoqni xohlasang, qoʻling ostidagilarni aziz tutgin[1].
Azizim, jafo koʻrgan kishi senga arz qilib, yordam soʻrab kelsa, sen aslo diltang boʻlma! Chunki martaba egasi tabib hukmidadir. Bemor oʻzining barcha dardlarini tabibga aytmasa, tabib uning kasalligi siridan voqif boʻlolmaydi. Natijada shifo sharbatini jafo chekuvchiga ichirolmaydi[2].
B
[tahrirlash]Buzuq devorlardan tashvish bor, lekin,
Siniq koʻngillardan koʻproqdir tashvish.
J
[tahrirlash]Javobini qaytarishdan ojiz boʻlgan odamga musht otma.
Q
[tahrirlash]Qachonkim shod esang, gʻamlina rahm et,
Agar sulton esang, miskina rahm et[6].
Oʻ
[tahrirlash]Manbalar
[tahrirlash]- ↑ Tursun 2006, s. 112.
- ↑ Xomidiy & Hasaniy 1997, s. 194.
- ↑ Xomidiy & Hasaniy 1997, s. 174.
- ↑ Xomidiy & Hasaniy 1997, s. 102.
- ↑ 5,0 5,1 Xomidiy & Hasaniy 1997, s. 195.
- ↑ Tursun 2006, s. 110.
Adabiyotlar
[tahrirlash]- Xomidiy, Hamidjon; Hasaniy, Mahmud. Mashriqzamin hikmat boʻstoni. Toshkent: „Sharq“ nashriyotmatbaa konserni, 1997 — 251-bet. ISBN 978-9943-00-130-5.