Muhammad Nurulloh Saydo Jazariy
| Muhammad Nurulloh Saydo Jazariy | |
|---|---|
| Umumiy maʼlumotlar | |
| Qardosh loyihalar | |
Muhammad Nurulloh Saydo Jazariy (turkcha: Muhammed Nurullah El Cezeri; 1953-yil – 1987-yil) – turkiyalik Naqshbandiya tariqati ustozlaridan.
Iqtiboslar
[tahrirlash]- Bilib qoʻyki, sen oʻz dunyongda amaling urugʻlarini ekmoqdasan. Dunyong – sening dalang. Oʻlim oni – yigʻim-terim zamoning, oxirat esa xirmoningdir. Nima ekkan boʻlsang, oʻsha narsani yigʻib-terib olasan, xolos[1][2].
- Binoni meʼmorsiz, amrni amr qiluvchisiz, tadbirni chora-tadbir oluvchisiz, dasturni tuzuvchisiz, mahkamani hokimsiz, sanʼatni sanʼatkorsiz, ishni bajaruvchisiz tasavvur qilish mumkin boʻlmaganidek, aqllarni hayratlantirgan bu koinot ham oʻz Yaratuvchisiga egadir[1][3].
- Haqiqatan insonning yaratilishidagi asl gʻoya uning oʻz Yaratuvchisiga chiroyli bandalik qilmogʻidir[1][6].
- Haromga qarashlik orzusi ruhni qoraytiradi. Qop-qora, sim-siyoh boʻlib balchiqqa bulgʻangan ruhdan qalbga faqat zahar tomchilaydi[1][7].
- Inson nafsi yomon sifatlarga ega boʻlsa, undan qutulmagunicha his olamidagi maʼnolarni, moddaning ortidagi aql va xayol chegaralarini mushohadaqilolmaydi[1][8].
- Islom dinining jaholatdan kattaroq va qoʻrqinchliroq dushmani yoʻqdir[1][9].
- Kuchlining nayzasi kuchsiz otgan nayzaga nisbatan koʻproq nishonga tegishi mumkin boʻlganidek, manmanlik va riyo shubhasidan xoli soʻzlar ham qalblarga koʻproq taʼsir qiladi[1][10].
- Koʻz haromga qaraganida vijdonni, qalbni gʻam-alamlar, buzuq zaharli fikrlar, xaroblik va razolat qoplaydi. Shahvoniy kuchlar harakatga kelgudek boʻlsa, odam oʻzi bilmagan va sezmagan holda halokatga, razolatga va buzuq oʻy-fikrlar girdobiga tushib qoladi[1][11].
- Koʻzni ayollarga tikishdan, ularning suratlarini tomosha qilishdan tiymoq kerak. Aqlning soʻnishiga, hayo pardasining yirtilishiga va eng muhimi, ibodatning „mazasi“ yoʻqolishiga asosiy sabab ana shudir[1][12].
- Qalb gʻaybga va maʼnaviy olamga, aql esa zohirga va moddiy olamga ochilgan darchadir. U holda birinchini ikkinchi bilan izlash – ahmoqlik, ikkinchini birinchi bilan izlash esa gʻaflat va nodonlikdir[1][13].
- Quyosh oʻsimliklarni harakatga keltirganidek, zikr ham ruhiy unsurlarni harakatga keltiradi[1][14].
- Gʻaflatda qolgan iymon oʻz egasiga hech bir kuch va ozuqa bera olmaydi. U bir xayol sifatida kelib ketgan tushdagi ovqatga oʻxshaydi. Demak, gʻaflat uyqusidan uygʻonmoq lozim[1][15].
Manbalar
[tahrirlash]- ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 Ahmad Muhammad. Sharq haqni topdi..., (Sharq donishmandlari va allomalarining sara hikmatlari), Toshkent: „Sharq“ nashriyoti, 2006 — 124-bet.
- ↑ Tursun 2006, s. 80.
- ↑ Tursun 2006, s. 79.
- ↑ Tursun 2006, s. 70.
- ↑ Tursun 2006, s. 117.
- ↑ Tursun 2006, s. 23.
- ↑ Tursun 2006, s. 163.
- ↑ Tursun 2006, s. 92.
- ↑ Tursun 2006, s. 19.
- ↑ Tursun 2006, s. 149.
- ↑ Tursun 2006, s. 162.
- ↑ Tursun 2006, s. 160.
- ↑ Tursun 2006, s. 36.
- ↑ Tursun 2006, s. 54.
- ↑ Tursun 2006, s. 35.
Adabiyotlar
[tahrirlash]- Tursun, Ahmad. Sharq donishmandlari hikmatlari. Toshkent: „Sharq“ nashriyot-matbaa aksiyadorlik kompaniyasi, 2006 — 208-bet.